امروز : سه شنبه, 08 فروردين 1396

24 ژانویه 1872، تولد موریس ویلیام تراورز شیمی‌دان انگلیسی

IMAGE

تراورز با شیمی‌دان اسکاتلندی ویلیام رمزی در اکتشاف گازهای نجیب کریپتون (Kr)، زنون (Ne) و نئون (Ne) همکاری...

ادامه مطلب...

گرافن

IMAGE

اگر چه کربن می تواند با پیوند برقرار کردن با چهار اتم  یک شبکه ی سه بعدی در الماس را ایجاد کند ، اما وقتی کربن با سه اتم کربن پیوند برقرار میکند یک ورقه ی دوبعدی ایجاد می شود .  این ورقه ها را گرافن می نامند .

...

ادامه مطلب...

ویتامین آ

IMAGE

ویتامین آ

رتینول یا ویتامین A یکی از ویتامینهای محلول در چربی می‌باشد. ویتامین A از ترکیباتی به نام رتینوئیدها ساخته می‌شود که فرمهای فعال ویتامین A هستند و در طبیعت به چند صورت موجود می‌باشند. در طبیعت...

ادامه مطلب...

نایلون 6

IMAGE

نایلون 6 یکی از اعضای خانواده ی پلیمرهای ترموپلاستیک نایلونی است که به نام پلی آمید شناخته می شوند. نایلون 6 نخستین بار توسط پول اسکلاک تولید شد. نایلون 6 یکی از پرکاربرد ترین پلیمرها است. الیاف نایلون 6 بسیار محکم...

ادامه مطلب...

سوربیتول

IMAGE

سوربیتول یک الکل پلی هیدریک می باشد و در طبیعت به طور گسترده ای توزیع شده است غنی ترین منبع سوربیتول دانه های سماق کوهی (Rowan or maintain Ash berry) می باشد . اما فراورده طبیعی و دست نخورده آن از نظر تجارتی ارزشی ندارد .این ماده...

ادامه مطلب...

اسید کربنیک

IMAGE

اسید کربنیک در نتیجه واکنش دی‌اکسید کربن و آب تولید می‌شود.

  ادامه مطلب...

تترامتيل سيلان (TMS)

IMAGE

تترامتيل سيلان (TMS) يا 4(CH3)Si در مطالعات پروتوني رزونانس مغناطيسي هسته NMR به عنوان استاندارد دروني استفاده مي‌شود.

ادامه مطلب...

پرفلوئورو اکتانوئیک اسید

IMAGE

پرفلوئورو اکتانوئیک اسید PFOA یا پنتادکافلوئورو اکتانوئیک اسید یک مایع بی رنگ با دمای جوش در حد 189 – 192 درجه سانتی گراد می باشد. این ماده به طور گسترده به عنوان یک سورفاکتانت در پلیمریزاسیون امولسیون...

ادامه مطلب...

هیدروژن سولفید

IMAGE

هیدروژن سولفید (H2S) گازی بی رنگ و متراکم می باشد. در غلظت کم بوی تخم مرغ آب پز داشته و در غلظت بالا به شدت سمی بوده و حتی دارای قابلیت انفجار است. این گاز در طبیعت...

ادامه مطلب...

فورانیول عامل بوی توت فرنگی

IMAGE

فورانیول ترکیبی طبیعی با اتمهای اکسیژن در گروه عاملی کتون، هیدروکسیل و اتر می باشد. این ترکیب در ابتدا به عنوان ماده بوی توت فرنگی شناخته شد اما در سایر مواد غذایی...

ادامه مطلب...

مجله علمی ـ خبری کمیکا فروردین ماه 1395

IMAGE

در این شماره می خوانید:

>> گرمایش زمین: یخچالهای طبیعی نیوزلند بیست درصد کوتاه تر شده اند

>> روش تازه محققان برای درمان سکته مغزی

>> خزانه جهانی برای نگهداری بذرهای کشاورزی در قطب شمال

>> استفاده از امواج فراصوتی برای بهبود کیفیت نان

ادامه مطلب...

اکتینومایسین D

کتینومایسین D یک داروی شیمیایی است که فرمول مولکولی آن C62 H86N12O16، وزن مولکولی 1254.4 و از نظر ظاهری پرتغالی رنگ و جامد است. این دارو قابلیت انحلال در حلالهایی چون اتانول، متانول، DMF، DMSO  را داشته و اندکی در آب محلول است.

ذخیره سازی این ترکیب باید در -20 درجه سانتیگراد صورت پذیرد. در شکل زیر ساختار شیمیایی ایزومزهای این دارو آورده شده است.

 

 


کاربردهای اکتینومایسین D

 

اکتینومایسین D عضوی از خانواده ی دپسی پپتیدهای دو حلقه ای منحصر به فرد تولید شده توسط چندین گونه ای استرپتومایس ها می باشد.

دپسی پپتیدها توسط یک حلقه ی هتروسیکلیک بنروکسازون با یکدیگر مرتبط شده اند که سبب می شود متابولیت ها رنگ قرمز/ نارنجی کاملاً مشخصی به خود بگیرند.

 اکتینومایسین D قابلیت آنتی بیوتیک و فعالیت ضدتومور مناسبی را ارائه می دهد که با باند شدن با DNA و سرکوبی و کاهش سنتزنوکلئیک اسید این عمل را انجام می دهد. مرگ سلول های تومور توسط آپوپتوس انجام می پذیرد.

کشورهای تولید کننده این دارو چین، ژاپن، لهستان، ایتالیا و آمریکا می باشند.

اکتینومایسین D یک پودر کریستالی هیدروسکپی قرمز روشن است که از نور و حرارت تأثیر می پذیرد. قدرت آن بیشتر از 950  و کمتر از 1030 میکروگرم بر میلی گرم می باشد که بر مبنای وزن خشک محاسبه شده و در آب 10 درجه قابل انحلال بوده، اندکی نیز در آب 37 درجه قابلیت انحلال دارد و به آزادی و به سادگی در الکل انحلال می یابد و اندکی در اتر قابل انحلال است.

در دمای کمتر از 40 درجه سانتیگراد درظروف عایق در برابر هوا ذخیره شده، از نور محفوظ داشته می شود.

 

خصوصیات  فیزیکی شیمیایی

جذب

اکتینومایسین D با فیلترهای سلولز استر باند می شود و چنین فیلتر سازی نباید انجام پذیرد. اگرچه پیشنهاد شده که مقادیر قابل توجهی از این دارو به شیشه یا پلاستیک جذب می گردند ولی اکتینومایسین D با شیشه و ظروف PVC سازگار است.

 

تأثیرات عمده، درمان و مراقبت ها

جدا از تهوع و استفراغ تأثیرات عمده دیگری از مصرف این دارو با تأخیر مشاهده می گردد و 2 تا 4 روز پس از تکمیل دوره درمان و حداکثر 1 تا 2 هفته پس از آن مشاهده می شود. در شرایطی به مرگ ختم می گردد. فشار بر مغز استخوان و تأثیرات بر سیستم گوارشی (مخصوصاً اسهال و مشکلات معده) در مصرف مقادیر محدود مشاهده می گردد. فشار بر مغز استخوان یک تا هفت روز پس از درمان مشاهده شده و ممکن است در ابتدا بصورت ترومبوسیتوپنیا مشاهده گردد و کاهش تعداد پلاکت ها و گلبول های سفید معمولاً 14 تا 21 روز بعد مشاهده شده و21 تا 25 روز بعد بهبود می یابد.

تأثیرات عمده دیگر شامل تأثیرات بر روی معده و روده مانند اوسوفاگیتیس، زخم های گوارشی، معده ای، روده ای و پروکتیسیس، تب، احساس ناخوشی و کسالت، هایپوکالکامیا، اریتما، میالژیا، آلوپژیا، نومونیتیس و ناهنجاری های کلیه و کبد می باشد. واکنش های آنافیلاکتوئید نیز روی می دهند. اکتیومایسین D ماده بسیار حساسیت زا و تهاجمی است که به آسیب شدید بافت ها می انجامد.

تأثیرات رادیوتراپی یا پرتودرمانی با استفاده از اکتینومایسین D و واکنش های شدید پس از استفاده از مقادیر زیاد آن روی می دهند. اریتما و افزایش رنگدانه های پوست در قسمت هایی که قبلاً با حساسیت مواجه بوده اند روی می دهد. با افزایش شیوع تومورهای اولیه و ثانویه این موارد در بیماران درمان شده با تشعشع یا پرتو و اکتینومایسینD را نباید به بیماران مبتلا به واریسل و یا زونا یا زگیل تناسلی داد زیرا می تواند بیماری های سیستمیک مرگباری را برای آنها ایجاد کند. استفاده از آن در نوزادان کمتر از یک سال توصیه نمی شود زیرا حساسیت زیادی به مسمومیت ناشی از اکتیومایسین D دارد. تعداد گلبول های خون و عملکرد کلیه و کبد باید به صورت متناوب پس از مصرف آن بررسی گردد.

 

تأثیرات بر کبد

اگرچه مقادیر بیش از حدود 50 میکروگرم بر کلیوگرم و یا 1.5 میلی گرم بر متر مکعب نمی تواند مقادیر غیرقابل انتظاری از مسمومیت برای کبد را به همراه داشته باشد اما مصرف اکتینومایسین D در یک بار مصرف 60 میکروگرم در کیلوگرم (حدود 41.8 میلی گرم در متر مکعب) هر سه هفته یک بار برای کودکان مبتلا به تومور ویلمز با شیوع زیاد مسمومیت کبد شدید همراه است و کاهش مقادیر تا 45 میکروگرم بر کلیوگرم هر سه هفته یکبار می تواند این مقادیر شیوع را تا سطوح قابل مقایسه با رژیم استاندارد 15 میکروگرم بر میلی گرم به مدت 5 روز متوالی کاهش دهد. موارد دیگر چنین شیوع بالایی از مسمومیت کبد را با مقادیر 60 میکروگرم بر کلیوگرم نشان نداده اند (با وجود افزایش برخی از آنزیم های کبدی) اما دراین مورد مقادیر مصرف زیاد تنها هر 6 هفته یک بار ارائه شده است.

به طور کلی اکتینومایسین D باید با دقت زیاد به کودکان دارای تاریخچه ی آسیب های کبدی خاص داده شود که شامل حساسیت های شکمی و یا آناستزیای هالوتان جدید می باشند.

 

ممنوعیت مصرف

اکتیومایسینD  در موارد حساسیت استفاده نمی شود و  باید از تماس این دارو با پوست و غشاهای مخاطی جلوگیری شود.

 

فارماکوکنتیک

 مصرف وریدی اکتینومایسین D به سرعت با مقادیر زیاد در مغز استخوان و سلول های بدون هسته توسعه می یابد و تنها می تواند متابولیسم را کاهش داده و با سرعت کمی در ادرار و صفرا ترشح می گردد. نیمه عمر نهایی پلاسما حدود 36 ساعت است و نمی تواند با مرزهای بین خون و مغز اختلال ایجاد کند اما می تواند به پلاسنتا وارد شود.

 اکتینومایسین D یک آنتی بیوتیک بسیار سمی با خصوصیات ضدنئوپلاسم می باشد و از تکثیر سلول ها به صورت غیر تخصصی درچرخه سلولی با ایجاد یک ترکیب پایدار با DNA جلوگیری می کند و با سنتز RNA وابسته به DNA تداخل ایجاد می کند.

همچنین می تواند تأثیرات سمی رادیوتراپی یا پرتودرمانی را افزایش دهد. همچنین اکتینومایسین D خصوصیات کاهنده قدرت سیستم ایمنی بدن را دارد. می توان از آن همراه با داروهای دیگر یا پرتودرمانی در درمان تومور ویلمز، تروفوبلاست های گوارشی بعنوان تومور، سرطان بیضۀ غیرسمینوماتوس وسارکوماهایی مانند راپدومیوسارکوما و سارکومای اوینگ استفاده نمود.

در درمان تومور ویلمز را بدو مایوسارکومای کودکان و یا سارکومای اوینگ مقادیر مصرف 15 میکروگرم بر کلیوگرم به صورت روزانه به مدت 5 روز در رژیم های ترکیبی مورد استفاده قرار میگیرد. در بزرگسالان ترمورهای تروفوپلاستیک گوارشی با دوازده میکروگرم بر کلیوگرم روزانه به مدت 5 روز به عنوان یک عامل جداگانه یا 500 میکروگرم در روزهای یکم و دوم رژیم های ترکیبی استفاده می شود.

شدت دوز برای بزرگسالان یا کودکان نباید از 15 میکروگرم بر کیلوگرم و 400 تا 600 میکروگرم بر متر مربع به مدت 5 روز در چرخه ی دو هفته ای بیشتر باشد و مقادیر کمتر می تواند در برخی از ترکیبات شیمی درمانی و یا با پرتودرمانی استفاده شوند.

استفاده از یک روش تزریق موضعی برای تعیین موقعیت دارو استفاده از مقادیر بیشتر، 50 میکروگرم بر کلیوگرم را برای قسمت لگن و 35 میکروگرم برکیلوگرم برای قسمت بالای بدن توصیه می شود.

در مصرف این دارو باید توجه کافی را برای اجتناب از نشت در بدن مبذول داشته و تزریق درون وریدی با حرکت سریع در بدن توصیه می کنند. پلاک ها و مقادیر گلبول های سفید به صورت متناوب برای تشخیص کاهش و فشار مغز و استخوان انجام می پذیرد.

 


دانشنامه تخصصی شیمی ـ کمیکا

دکتر عبدالرضا خواجه زاده


 

 

 

 

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه سازی

  • شیمی عمومی
  • طیف سنجی
  • جداسازی و کروماتوگرافی
  • الکتروشیمی
  • شیمی آلی
  • محیط زیست
  • تقویم شیمی
  • مولکول شیمی
  • طیف سنج جرمی
  • شیمی فیزیک
  • شیمی مواد غذایی
  • نانوشیمی
  • شیمی و کامپیوتر
  • شیمی تجزیه
  • مجله علمی ـ خبری کمیکا
  • دانلودها
  • سم شناسی

جدیدترین مطالب

آمار سایت

333449
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
442
800
2564
320005
33995
26209
333449

آی‌پی شما: 54.166.19.237
امروز: سه شنبه، 08 فروردين 1396 - ساعت: 12:01:25